tag:blogger.com,1999:blog-30479460984473591172012-02-16T17:59:10.691-08:00To TenPaweł okazał się prawdziwą perłą, wsród kilku chorych, jakich poznałam w tym tygodniu...
Profesor Dyrda, dział chorób psychosomatycznych, szpital TworkiTo tenhttp://www.blogger.com/profile/10165178921766705064noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-3047946098447359117.post-87934899586062941762011-11-24T11:15:00.000-08:002011-11-24T16:16:35.262-08:00Kamyk zielony, początek<div>...tego typu etapy przechodzi rowniez kazdy czlowiek w sytuacji jakiekolwiek utraty </div><div>np. utraty pracy, majatku, wartosci, ukochanej osoby.</div><div>Zaprzeczanie i izolacja, Gniew, Targowanie sie, Depresja, Pogodzenie sie, akceptacja... </div><div>- z podrecznika psychologii dla studentow pierwszego roku.</div><div>-------------------------------</div><div>Ksiezniczka z tym swym cudownym usmiechiem zapytala mnie:"Pewnie lubisz przeklinac?</div><div>Bo ja - czasami - uwielbiam!" - dodala zadowolona i nagle zrobila sie cala czerowna ze wstydu.</div><div>================================</div><div><br /></div><div>Piotrek zaplakal i poprosil: "kurwa, nalej mi jeszcze, Pawelku"</div><div>Nalalem, puknelismy sie, jak zawsze brawurowo wykrzyknelismy "No to chlup!" i wypilismy.</div><div>Odstawilem z hukiem kieliszek na biurko.</div><div>kieliszek byl nie byle jaki pijacki, ale gustowny ze starannie narysowanymi literkami "HWDP" po bokach.</div><div></div><div>Piotrek, kiedys moj sasiad i dobry kolega ze szkoly, a obecnie - oficer Komendy Rejonowaej Policji, z komisariatu na Wilczej</div><div>juz niecierpliwie lewa reka wyciagal do mnie kieliszek po nastepna wodka, </div><div>a prawej - nieudolnie grzebal w spodniach usilujac sikac do umywalki.</div><div><br /></div><div>Urzedowalismy od paru godzin, Piotrek konczyl wlasnie dlugi weekendowy duzur. </div><div>bylismy po drugiej butelce krupnika. </div><div>powoli robilo sie jakos co raz bardziej przytulnie.</div><div>magiczny napoj sprawial iz caly ten gabinet oficera komendy stolecznej policji </div><div> nie wydawal sie juz tak ochydnym jak normalnie.</div><div><br /></div><div>Piotrek byl starym sprawdzonym partnerem do besiadowania, dobrze czujacym kiedy trza gadac,</div><div>a kiedy - sluchac, co w besiadowaniu jest wymaganiem wysoce stosownym a wrecz - niezbednym.</div><div>po drugiej butelce krupnika zycie moje zaczynalo sie wydawac nawet jako tako w miare znosnym.</div><div></div><div>Piotrek za bardzo powodow do narzekan nie mial, no bo dostal niedawno sluzbowe mieszkanko na Ursynowie,</div><div>mial stabilna pensje policjanta, okreslone godziny pracy a za kilka lat - wczesciejsza emeryture.</div><div>ale a i tak narzekal. nie o to przeciez chodzilo ze mial zle, no bo nie mial, poprostu moj kochany przyjaciel mial typowo</div><div>polskie usposobienie do zycia, a mianowicie - kochal narzekac na wszystko podobnie jak 38 milionow rodakow.</div><div><br /></div><div>Najbardziej Narzekal Piotrek nie wiedziec czemu na Pani prezydentowa miasta stolecznego Warszawy, </div><div>portret ktorej wisial tuz przed jego biurkiem. Nie wiem czemu wybral wlasnie ja ulubionym obiektem </div><div>swych narzekan, ale w ten oto sposob utworzyla sie minzy nimi jakas dziwna wiez.</div><div><br /></div><div>zwykle po kilku kieliszkach podchodzil do portretu pani prezydentowej, bardzo zabawnie usilowal stac </div><div>na bacznosc i emocjonalnie wykrzykiwal wytykajac jej palcem prosto w nos:</div><div>" w imeniu sluzb mundurowych miasta stolecznego Warszawa - chuj ci w dupe, staro ruro!"</div><div><br /></div><div>Pani Waltzowa serdecznie sie usmiechala z portretu, patrzac na palec Piotrka.</div><div>Palec faktycznie byl smieszny, wyjatkowo krzywy, maly, z ogromnym zoltym od nikotyny paznokciem i fioletowymi kropeczkami.</div><div><br /></div><div>Wypilismy jeszcze.</div><div>Piotrek znowu goraco przemowil -"Pawka, mordo, dlaczego tak wlasnie jest? </div><div>caly ten jebany kapitalizm? takie pierdolone wyzyskiwanie czlowieka przez innego czlowieka? </div><div>Prezciez Pan Bog nas wszystkich stworzyl rownymi i rzekomo wszystkich nas kocha tak samo? </div><div>a tak naprawde nie jestesmy rozni?</div><div>po co cala ta pojebana haruwa po kilkanascie godzin dziennie?</div><div>o co w tym wszystkim chodzi?</div><div>i wszystko to takie jakies kurwa bezsensowne i niewiadomo po co to jest? </div><div>cala ta kurwa jebana nasza rzeczywistosc?</div><div>Przeciez to jest jakies kurwa kompletnie pojebane na amen? </div><div>Przeciez kurwa nie o to kurwa chodzi, no nie?"</div><div><br /></div><div>Nie za bardzo wiedzialm co mam odpowiedziec.</div><div>ze a i tak wszyscy umzemy, jak mowila moja babcia?</div><div>ze niby o to chodzi?</div><div>zeby sie nie przejmowal?</div><div>ale on tak naprawde tym sie nie przejmowal.</div><div></div><div>Piotrek taki wlasnie byl jeszce w szkole, od tej pory nic a nic sie nie zmienil, przesadne adhd, w goracej wodzie kapany</div><div>fajny gosc, z zamilowaniem do dziwek i glosnych bezsensownych awantur. Nie byl grozny ani szkodliwy, tylko poprostu </div><div>lubil sobie kozackie rozruby i zadymy i tyle. Kochalem go takim wlasnie jakim jest.</div><div><br /></div><div>Nalalem do kieliszkow kolejke. wypilismy. Piotrek z hukiem wyprostpowal sie, wstanal i krzyczal </div><div>malozrozumiale pogrozki wznoszac piesci do sufitu. </div><div><br /></div><div>Sufit byl brudny i jedynym obiektem pogrozek mogla byc tylko mucha, co sie beznadziejnie </div><div>zaplatala w pajoczyne podlego podsteponego pajaka.</div><div><br /></div><div>z glosniku starego odtwarzacza cd lecialo - "Wsiadz do pociagu byle jakiego, Nie dbac o bagaz, nie dbac o bilet"</div><div><br /></div><div>Piotrek skomentowal piekna oldskulowa klasyke tekstem:"jakie to zajebiste jest, cale flaki ze mnie wypruwa ...</div><div>ta jebana stara rura, ma porszaka ... kochanka ze 20 lat mlodszego, a jak kurwa zajebiscie spiewa... chuj... </div><div>czujesz to? czujesz blusa, stary druhu? cale flaki, mowie ci... ale ... </div><div>po chuj to wszystko?" - wrocil do tematu klasycznym pytaniem rytorycznym.</div><div>Koleczko sie zamkelo.</div><div>Pytanie bylo wysoce stosowne dobre i madre, wiec wypilismy raz jeszcze.</div><div><br /></div><div>Piotrek nagle zrobil sie jakis dziwny, zobaczylem w jego oczach wcale niepodobny do niego zal smutek i refleksje.</div><div>"po chuj? po chuj to wszystko?" - echem powtorzylem pytanie automatycznie nalewajac kolejna kolejke.</div><div>Dobrze wiedzialem o co mu chodzi i o pytanie i odpowiedz.</div><div><br /></div><div>Pytanie zreszta wcale nie bylo takie glupie, a powtorzone kilkokrotnie nabieralo nawet jakgdyby imponujacej glebi.</div><div>"Kurwa mac, dobrze jest, nie pieprz, przyjacielu"- na wszelki wypadek wyglosilem dyzurna odpowiedz.</div><div>"a piosenka ta sie nazywa remedium. co sie kojarzy z medium i immediatly, czyli pilnie, natychmiast"</div><div>Piotrek slusznie zrozumial haslo immediately i z niecierpliwoscia podstawil pusty kieliszek.</div><div>wypilismy. </div><div><br /></div><div>Piotrek spytal:"co tam u ciebie, stary druchu?"</div><div><br /></div><div>"Jestem kruchy, Piotrek" - zaczelem ja, nie za bardzo wiedzac o czym chce gadac do ukochanego przyjaciela.</div><div>jakby to zgrabnniej wytlumaczyc mu o co mi chodzi?</div><div><br /></div><div>"Jestem kurwa, tak Kruchy, Piotrek, jak jebana chinska porcelana. </div><div>Widziales kiedys dobra chinska porcelane??"</div><div>Piotrek chaotycznie machal glowa na prozno usilujac przypalajac papierosa. </div><div><br /></div><div>"Dobra chinska porcelana jest tak zajebiscie cienka, jak kartka papieru"</div><div>Wyciagnelem ze stosu makulatury z jego biura pierwsza lepsza kartke, zeby zrozumial jak kruchy jestem. </div><div><br /></div><div>Na kartce krzywymi literami bylo napisane: "oskarzony dotkliwie pobil zone i tesciowa, </div><div>ale do winy sie nie przyznaje! co robic, Panie poruczniku? nie mamy zeznan swiadkow"</div><div></div><div>zrobilo sie cicho. </div><div>Tylko Maryla pracowicie wyliczala - "Uciec pociagiem od przyjaciol, Wrogow, rachunkow, telefonow"</div><div><br /></div><div>Nagle Piotrek jak gdyby oburzyl sie:" co to kurrrwa za pieprzenie?</div><div>Jak mozna uciec pociegem od rachunkow? przeciez oni maja jebany dzial windykacji?</div><div>te skurwelie, oni teraz wszedzie maja swoich ludzi, mam tam kurwa kupli w dziale ochrony"</div><div><br /></div><div>Lzy ciekly po jego twarzy, jakgdyby fakt istnienia dzialu windykacji byl dla niego osobiscie czyms dotliwie przykrym.</div><div>"Pawelku, kurwa, oni maja wszedzie swoich ludzi, nie mozna od nich uciec, chuj, te skurwysyny maja nas w garsci, </div><div>stary, nie ma ucieczki, rozumiesz to?"</div><div><br /></div><div>Odpowiedzialem: "ale Piotrek, przeciez teoretycznie moznaby wsiasc do pociagu minznarodowego? </div><div>Niby tam w delegacje gdzies pod zachodnia granice, </div><div>jakies tam dajmy na to pojebane wyklady do jakiegos tam na przyklad Sczecina i tam myk - 30 km do Brelina -</div><div>i jebana Lufthanza na Bachamy czy tez inne pierdolone Karaiby.</div><div>kaska na konto, fajne dupy przynosza drynki parasolki, caly ten przepiekny ocean, </div><div>a co wieczor - czarna dupqa ci robi zarombisty masaz ze szczesliwym zakonczeniem w bungalo.</div><div>przeciez moznaby wtedy myknac z kasa za granice, no nie?"</div><div><br /></div><div>Piotrek przylozyl smieszny palec do wilgotnych ust i smiesznie zasyczal:"szzzzzzz..."</div><div>I pokazal palcem w sufit. </div><div>sufit dalej byl brudny a w pajaczynie zlapana mucha wlanie przestawala walczyc . </div><div>Poddawala sie. </div><div>Poczulem lekka zazdrosc co do muchy za madrosc z jaka rozwiazala problem z niedobrym pajakiem.</div><div>Tez mialem ochote sie poddac, mialem troche juz tej pieprzonej pajaczyny dosyc.</div><div><br /></div><div>Piotrek znowu zaczal marotac.</div><div>Pawka, kurwa, jaki kurwa pociag? </div><div>jakim to kurwa cudem, pociagiem mozna uciec od dzialu windykacji i telefonow?</div><div>co ta Marylka piepszy?</div><div>wiesz, ze wszyscy jestesmy teraz na pierdolonym podsluchu? </div><div>mam tam kurwa mnostwo kumpli, wiem o czym mowie.</div><div><br /></div><div>Piotrek wlasciwie byl juz tak narabany, ze postanowilem zrobic mu kawki.</div><div>dobrze jest, stary, powtarzalem mu troskliwie i poklepywalem go po ramieniu.</div><div><br /></div><div>dobrze jest, wlanie przed tgym - nie bylo , ale teraz - juz jest, czuje to, a ty Piotrze? </div><div>czujesz ze jest git?</div><div>Piotrek siedzial odwrocony i nachylony, nic nie odpowiadal. </div><div>podszedlem do na niego, Spojazalem w twarz. Moj stary wariat rozrabiaka cicho plakal.</div><div><br /></div><div>"zalatwili nas, stary, zalatwili nas bez mydla, te jebane skurwysyny, kuuurwa, dlaczegooo?" - nagle zaczel wyc Piotrek.</div><div><br /></div><div>ale o czym ty gadasz stary? </div><div>Nalej mi jeszcze. </div><div>Nie, nie az tyle ... jeszcze ... starczy...</div><div>wypilismy.</div><div>Siedzielismy cicho.</div><div>Smieszne awanturnitswo Piotrka i glupie zarty nagle sie skonczyly.</div><div><br /></div><div>caly czas nastawialem ta dziwna piosenke znowu i znowu, od samego poczatku.</div><div>bylo w niej wlasnie cos bardzo pasujacego do naszej rozmowy.</div><div>znowu i znowu Marylka wyla to swoje "swiatem zaczela rzadzic jesien"</div><div><br /></div><div>"Wiesz co sie z toba dzieje?" - zapytal moj stary przyjeciel goraco. </div><div>"To wszystko pewnie masz przez ten jebany kryzys wieku sredniego. "</div><div>"Nie , stary, nie o to chodzi, przysiegam..."</div><div>=============</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3047946098447359117-8793489958606294176?l=to-ten.blogspot.com' alt='' /></div>To tenhttp://www.blogger.com/profile/10165178921766705064noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3047946098447359117.post-25989177190530489322010-11-24T16:16:00.000-08:002011-11-27T05:26:41.571-08:00Kamyk zielony - zakonczenie<div>...Piotrek byl zabawny w swojej prostocie, ale trza przyznac, tez logiczny do bolu.</div><div><br /></div><div>Pryztulilem oficera komendy rejonowaej, kompletnie pijanego przyglupa i starego druha thebestiaka.</div><div>Wypilismy magiczny eliksir.</div><div>Mamrotal cos goroco. </div><div>przystawilem ucho do jego smierdacych krupnikiem ust... probowalem zrpozumiec, o co mu chodzi...</div><div><br /></div><div>mamrotal cos bez ladu bez skladu:</div><div>Kurwa, wiesz, moj stary zrobil sobie operacje, cholerny zabieg, wyciel sobie w chuj stare zyliaki </div><div>co mu tak brzydko wystawaly, pytam sie go, stary, ze niby co? </div><div>i w ogole o co kurwa chodzi? po chuj ci to bylo? </div><div>a on mi na to, wiesz synu, niedlugo juz CZAS ISC do Swiatego Piotra, </div><div>chcialbym na ladnych nozkach pojsc... kurwa ... stary ... </div><div>to takie smutne jest, no nie? normalnie mnie zatkalo.</div><div><br /></div><div>Pusc raz jeszcze ta glupia piosenke, prosze, stary?</div><div>Piotrek wcisnal guzik, wypilismy jeszcze po jednym i zaczelismy po raz kolejny </div><div>spiewac razem:"Sciskajac w reku kamyk zielony, Patrzec jak wszystko zostaje w tyle" </div><div><br /></div><div>Piotrek nieprzyzwoicie krecil tylkiem przed Waltzowej pokazujac jak gleboko ma on w powazaniu cale to kurestwo.</div><div>Nagle zapytal mnie goraco, Pawka, czy rozumiesz o czym jest ta piosenka?</div><div>Czy czujesz to? o co ci chodzi stary, zapytalem Piotrka.</div><div><br /></div><div>Stary wiesz, czuje sie tym kamykiem, co ktos sciska w reku, kto ucieka od tego pieprzonego </div><div>dzialu windykacji pociagiem za granice. czy to czujesz, stary? </div><div>poczuj sie kurwa tym kamykiem, Pawka, przecie to oczewiste jest, kurwa.</div><div>Czujesz sie tym kamykiem czy tez nie?</div><div><br /></div><div>Czuje to, Piotrek, kurwa, chyba to czuje, jestem okraglym zielonym kamykiem.</div><div>Jestesmy pieprzonymi zielonymi kamykami starej pindy Maryli, KTORA SPIEWA O UCIEKAJACYM </div><div> zarombistym gosciu, co oszukal Urzad skarbowy, pare bankow a teraz ucieka i ma wszystko w tyle. </div><div><br /></div><div>ale dlaczego, Piotrek? Kogo on oszukal i dlaczego?</div><div>Kurwa, pawka, nalej mi jeszcze, naprawde tego nie rozumiesz?</div><div>Gosc normalnie wziel kredyt, rombnal bank i potem uciek na pierdolone Karaiby i siedzial tam przez pare lat.</div><div>Gdzies gdzie jest cieplo i kolorowo, wiesz?</div><div>czarne dupy podawali mu drynka parasolke i robili masaz.</div><div>Normalka, a gdzie niby mial uciekac?</div><div>mial wszystko w tyle, slyszysz ten tekst?</div><div><br /></div><div>ucieka i chuj. </div><div>nie wazne dlaczego ucieka. </div><div>wazne ze wszystkich zostawia w tyle.</div><div>ale pawka , przecie maryla spiewa - wszystko zastawia w tyle?</div><div>piotrek, kurwa, nie o to chodzi, wszystkich zostawia w tyle i chuj.</div><div><br /></div><div>Jedzie do cieplego kolorowego kraju gdzie sa fajne zarombiste laski i nie ma tego jebanego wyzysku.</div><div>gdzies gdzie mozna sobie dozyc pare lat i zyc godnie, wiesz?</div><div>wiesz stary, co to znaczy, zyc godnie?</div><div>ale ... ale teraz - nadszedl jego czas.</div><div>starczy tego dobrego.</div><div>Czas odejsc od stolu.</div><div>z godnoscia.</div><div><br /></div><div>zamknij oczy stary, czekaj, nalej mi jeszcze, ... nie ... wiecej... tyle...</div><div>chlup... i tera... zamknij oczy, stary, poczuj blusa kochany, Pawelku, widzisz to?</div><div><br /></div><div>Nagle zobaczylem. </div><div>to bylo tak zarombiscie wyraziste jak fotka puszczalskiej Ester na portalu randkowym.</div><div>to bylo tak wyraziste ze az sie zdziwilem ze nie widzialem tego wczesniej.</div><div>od samego poczatku wlasnie o to chodzilo, o Matko.</div><div>o calosc. </div><div>chodzilo poprostu o calosc, nie o zadne tam pierdolone szczegoly.</div><div>Grzebalem w szczegolach, ale nie widzialem calosci.</div><div>nie o ten maly kamyczek, nie o gruba pinde Maryle z porszakiem i mlodym kochankiem, </div><div>calosc, patrzylem na nia, ale jej nie rozumialem o co wlasciwie chodzi.</div><div><br /></div><div>Byla wlasciwie jesien.</div><div>Taka pozna dojrzala jesien, jak kobieta po 40-ce.</div><div>I byl piekny park.</div><div>po lewej - bylo ostra paleta zolci.</div><div>po prawej - czerwien.</div><div>a posrodku - byla sciezka, nie jakastam ladna zabrukowana allejka czy tez cos innego tylko zwyczajna ledwie zauwazalna sciezka.</div><div>Po niej, lekko pod gore - szedl sobie gosc. </div><div>Byl opalony, spokojny i piekny. </div><div>Mial wprawione zyliaki na nogach.</div><div>Rozgladal si po stronach z zainteresowaniem.</div><div>Widac ze szedl juz dlugo, ale nie byl jakos tak zmeczony.</div><div>na glowie mial kapelusz , a w reku - trzymal maly kamyk.</div><div>poczulem nagle, ze to ja wlasnie - bylem tym malym kamyczkiem w dloni goscia ktory szedl sciezka.</div><div>Prosto - do Swietego Piotra.</div><div>i jednoczesnie bylem samym gosciem.</div><div>Rombnal bank, wzial kredyt, cos tam do niego miala skarbowka, dzial windykacji i jacys metne kolesi z Wolomina.</div><div>Olal wszystkich, zostawil wszystko i sobie wyruszyl w podroz. </div><div>Ostatnia, ta najwazniejsza.</div><div>koles byl naprawde mocny, mocny i twardy. </div><div>Gosc mogl sobie pozwolic miec wszystkich w tylku, zgodnie z powiedzeniem o wyborze minzy twardej dupie i miekim sercu.</div><div>Koles mial wspaniale dobre serce i cholernie twarde dupsko.</div><div><br /></div><div>myknal sobie ze Szczecina przez Berlin lufthanza na zarombiste Karaiby i sie byczyl przez pare lat.</div><div>ale teraz - nadszedl jego czas.</div><div>i Gosc szedl sobie przez ten park prosto do bramy Nieba.</div><div><br /></div><div>Kamyk byl symbolem wszystkiego co zostawial tu na ziemi, wszystkich tych niezalatwionych sprawach, </div><div>nieruchomosciach, ladnych kobietach, drogich brykach, kredytach, obietnic i marzen.</div><div></div><div>Wszystko to zostalo daleko w tyle, w tle, dziwne miasto z Wisla posrodku, wysysajace ze swych mieszkancow ostatnie soki, </div><div>caly ten wyscig szczorow, pociag, kiczowata gruba niezgrabnie podskakujaca Marylka, </div><div>cale te rzekomo wazne i pilne sprawy dnia codziennego.</div><div></div><div>Koles mial to wszystko w tyle, on wiedzial swoje, nadszedl ten czas.</div><div>"W taka podroz chce wyruszyc, Gdy podly nastroj i pogoda" - wylismy z Piotrkiem,</div><div> przerazeni tym ze zrozumielismy nagle.</div><div><br /></div><div>Podly nastroj i pogoda - to bylo tak zarombiscie trafne , tak jednoznaczne okreslenie wszystkiego,</div><div> co sie dzieje wokol i w srodku nas samych, ze az zaczelem plakac.</div><div>Piotrek tez ryczal.</div><div>"Zostawic lozko, ciebie, szafe, Niczego mi nie bedzie szkoda." wyla MARYLKA.</div><div><br /></div><div>Wlasnie o to w tym chodzilo, w calej tej zabawie. </div><div>Zostawic te jebane meble i inne gowno czarnym dupom z Karaibow i cala reszte kasy i bungalo i ladne ubranko, wszystko jak lecie.</div><div>zostawic i wyruszyc w ostatnia podroz.</div><div>z prochu powstales i w proch sie obrucisz. </div><div><br /></div><div>Chuj tam z szafa i lozkiem, kamyk spiewa sobie w dloni,</div><div>po chuj komu szafa jak trzyma go w dloni gosc co idzie do Swietego Piotra.</div><div>Zaraz bedzie brama, JUZ BLIZKO. </div><div><br /></div><div>Facet wlasciwie juz dotarl do mety.</div><div>otworzyl dlon, po raz ostatni obejrzal piekny okragly zielony kamyk, powiedzial haslo "Forma - ponad wszystko", </div><div>wiele lat temu uslyszane przez profesora na akademii </div><div>i poscil kamyk.</div><div><br /></div><div>Przed brame wyszedl Święty Piotr. </div><div>Był naprawde piękny.</div><div>Pryzwitalem sie.</div><div>Nie musialem nic tlumaczyc, widzialem, ze wie o co mi chodzi.</div><div>Tez mial empatie, jak ja :)</div><div>Serdecznie mnie przewital.</div><div>"Czesc Pawka, czekam na Ciebie. Dlugo cie nie bylo. Pewnie znowu byles na basenie? Chodz, zaparze Ci herbaty" </div><div>Uradowany wstapilem do srodka.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3047946098447359117-2598917719053048932?l=to-ten.blogspot.com' alt='' /></div>To tenhttp://www.blogger.com/profile/10165178921766705064noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3047946098447359117.post-55985364910896348122008-11-25T05:49:00.000-08:002011-11-27T05:29:07.702-08:00epilogPani profesor skonczyła przegladać historie chorób i jak co wieczór - starannie włożyła je do schowka. Czas byl - niespiesznie zbierac sie do domu. Zostawała jedna tylko mała sprawa, która podświadomie odkładała przez cały dzień. Ale dalej - odkładać już nie wypadało, trzeba było wreszcie to załatwić.<br /><div><br /></div><div>Otworzyła żółtą szafke z grubymi folderami, kartami nieuleczalnie chorych.<br />J, litera J...<br /><br /></div><div>Jakubowska, posłanka, nie żyje</div><div>Jasiński Piotr, porucznik policji, komisariat na Wilczej</div><div>Jaromenka Paweł, komputerowiec.<br /> to ten...<br />W pracy każdego lekarza następują niestety momenty, kiedy trzeba podjąć trudną decyzje.<br />Aut vincere, aut mori.</div><div><br /></div><div>Profesor z teczką pod pachą cichutko wstąpiła do pokoju 43 i usiadła przy stoliku za zasłonką. Jak co wieczór, chory cwiczył z pielęgniarka.</div><div><br /></div><div>Sedział w napięciu przed lustrem, ze spoconym czołem, na twarzy miał staranny okropny sztuczny uśmiech i potwornie smutne oczy. Do głowy miał przypięte elektrody, przewody których prowadziły prosto do urządzenia z duża gałką regulacji prądu przed pielegniarką.<br /><br /></div><div>Wyrażnie, przesadnie powoli jak niedorozwinięte dziecko głośno czytał zdania.<br />"Jestem przebojowy!</div><div>Nie jestem zgaszony! <br />Jestem pewny siebie!<br />Nie mam kompleksu nizszości!"<br /><br />Po każdym zdaniu lekko kręcil głową, jak gdyby z lekkim niedowierzaniem, od czego kolorowe elektrody ruszały wraz z głową i odbiały się zabawnymi wiesołymi kolorami w lustrze, niczym bombki na świątecznej choince.<br /><br />"Czytaj teraz nastepną kartke" - powiedziała pielęgniarka i podkręciła regulator napięcia.<br />Usmiech na twarzy chorego zrobił się jeszcze szerszy i jescze bardziej sztuczny.<br /><br />Wzieł nastepna kartke i czytał dalej.<br />"Pryzjechałem z Amsterdamu! Jestem Panem życia!<br />Jesteś frajerem! Dostaniesz w ryj!<br />Umiem się ustawić w pozycji partnerskie! <br />Jestem abstrakcyjny!"</div><br /><div>"atrakcyjny, kurwa, nie abstrakcyjny, ileż można to samo poprawiać, w kółko to samo, co za przygłup, O mój Boże!" - zmęczonym głosem odetchneła pielegniarka i delikatnie jeszcze troche podkręciła regulator na urządzeniu przed sobą.<br /><br /></div><div>Usmiech na twarzy chorego zamienił się w jakomś przerażającą grymase bólu, całe czoło było zalane potem, cera zrobiła się biała jak pergament. Chory płakał.<br /><br /></div><div>Pani profesor ze smutkiem po raz ostatni zerkneła na diagnoze. <br />"Excisio probabiliter radicalis. Przerażająco zgaszony i zdolowany.<br />imminens - chorobliwy brak przebojowośći i atrakcyjnośći.<br />Suspicio- niepewność siebie, kompleks nizszości, lęk wobec ładnych kobiet, <br />congenita - kompleks emigranta z biednego kraju, dusza - obsoleta"<br /><br /></div><div></div><div>Odbyte leczenie " kurs farmokologiczny, grupowe terapie z psychoterapetem, indywidualne terapie z psychologiem, hipnoza, podwójny kurs elektrowstrząsu" Podsumowanie - stan chorego się nie poprawił.</div><div><br /></div><div></div><div>Niżej, małymi literkami - opinja eksperta NFZ: "Fundusz zdrowia z przykrością odmawia dalszego opłacenia leczenia. Niestety nie mamy możliwości dalej opłacać nieudolne kosztowne próby kuracji chorego. Emigrant w w zaawansowanym wieku bez jesno okreslonego zawodu i rodziny nie jest kimś, kogo powinniśmy ratować każdym kosztem, mam sporo własnych obywateli "<br /><br /></div><div></div><div>Zostawała właściwie mała formalność. Profesor zaznaczyła ptaszkiem pole - "uśpić" i postawila parafke.</div><div>Zawołała ostrożnie z za zasłonki pielęgniarke, wręczyła formularz i poszła zakładać ciepłe zimowe buty.</div><div>w domu czekal głodny rozrabiaka kot i przykre rachunki od banku.<br /><br /></div><div></div><div>Pilęgniarka wzieła formularz, powoli ruszajć ustami przeczytała. Następępnie wzieła strykawke i napełniła magicznym środkiem dla usypiania bez bólu. Wypuściła cienka smieszną fontane do góry, popukała strzykawke paznokciem. Paznokieć był smieszny, zbyt duży i żołty od nikotyny, a wokól - mnóstwo fioletowych kropeczek.<br /><br /></div><div>Chory gapił się w lustro i mamrotał cicho swoje: "Jestem złamanym chujem, kurrrwa, dostaniesz w ryj, jesteś frajerem" Pielegniarka przymierzała się ze strzykawką do zastrzyku. Usmiechnął się służalczo, następnie podal ręke, przesunął rękaw koszuli do ramienia w góre.<br /><br /></div><div>Nagle zapytał płaczliwym głosem:" Kiedy przyjdzie Pani doktór? Gdzie jest Pani doktór? Chce moją Pani doktór!" I nagle dodał coś w obcym języku, jakgdyby przekazywał niewiadomo komu ważna wiadomość.<br />"Alius est Amor, alius Cupido". Płakał i drgał się w konwulsjach prawie bez dzwięku.<br /><br /></div><div>Pielegniarka zrobiła zastrzyk. Paweł przestał mamrotać. Głowa przesuneła sie do tyłu. Patrzył w skupieniu na sufit. Sufit był przerażająco brudny. W kącie - złapana w pajączyne podstepnego pająka - powoli poddawała się mucha. Uśmiechał się swojsko, patrząc na nią.<br /><br /></div><div>z głośnika szpitalnego radyjka przesadnie uprzejmy głos serdecznie ogłosił: "a teraz, mili Państwo, zapraszamy odsłuchać stare dobre przeboje które z pewnością w każdym z nas obudzą jak że wiele ciepłych wspomnień. Tym razem - proponuje zacznąć od piosenki Remedium, w wykonaniu Maryli Rodowicz"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3047946098447359117-5598536491089634812?l=to-ten.blogspot.com' alt='' /></div>To tenhttp://www.blogger.com/profile/10165178921766705064noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3047946098447359117.post-88480168049188664802008-11-25T05:44:00.000-08:002011-11-27T05:22:13.374-08:00p.s.Zwróciłem się do Świętego Piotra: "Niesamowićie dobrze się tu czuje, właściwie to nigdzy i nigdzie nie było mi tak dobrze... gdzie ja wlasciwie jestem, Święty Piotrze?"<br /><br />spojrzal na mnie ciepło i rzekł:"Jestes gdzies w środku Pani doktor. Jesli być precyzyjnym, gdzieś w okolicach serca"<br /><br />"Ale jak to?"- zapytałem się przerażony. "Przeciez ... przeciez marzylem, ze ... trafie do nieba?"<br /><br />Święty Piotr zaśmiał się patrząc na moje zaskoczenie: "Pawełku, czy ty w ogóle nic a nic nie rozumiesz? Przecież tu wlasnie - jest Twoje niebo!"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3047946098447359117-8848016804918866480?l=to-ten.blogspot.com' alt='' /></div>To tenhttp://www.blogger.com/profile/10165178921766705064noreply@blogger.com0